www.boswachtersblog.nl/ Veluwe

Schoolklas op bezoek bij de knuffelschapen

20 april 2012 in Veluwe

Na de winterstop is op Hoog Buurlo het educatieproject weer van start gegaan. De kinderen, de vrijwilligers, de juf, de hulpopa, de herder, de hond en ook de schapen hadden er weer zin in. Ook de lammetjes zijn al gewend aan het grazen op de hei.

De kinderen worden verdeeld in 2 groepen en gaan óf ’s morgens óf ’s middags met de herder mee de hei op. Wij beginnen op de hei en vertrekken samen met de kudde. Op de hei mogen de kinderen hun vragen afvuren op de herder en het varieert van “hoeveel schapen zijn er in de kudde” en “hoe lang bent u al herder” tot “u slaapt zeker wel goed ’s nachts”. Ook wordt er gezocht naar wat de schapen eten en om te ervaren wat de herder mee maakt als hij alleen is met de kudde zijn we allemaal een paar minuten stil (wat iedereen erg goed deed). Wat valt er veel te horen………………de wind, het ruisen van de pijpestrootjes, de vogels, maar ook een vliegtuig.

De kudde is onderwijl afgedwaald en Femke de hond krijgt het commando om ze terug te halen en ze gaat er als een speer vandoor. Ze doet haar werk uitstekend en enkele minuten later komt de hele kudde op ons af. Eén van de kinderen heeft hier een nieuw woord voor verzonnen: een schapenlawine.

Na gezamenlijk met de andere groep onze broodjes te hebben opgegeten gaan we door met het middagprogramma. We wandelen naar de leemkuil waar de kinderen met loeppotjes en zoekplaten op zoek gaan naar beestjes en sporen. Duizendpoten, miljoenpoten, kevers, pissebedden, een kruisspin en zelfs een salamander wordt gevonden en bekeken. Soms een beetje eng om de beestjes op te pakken maar samen lukt het wel. De sporen van wilde zwijnen zijn overduidelijk aanwezig. De verschillende kleuren van het water roept vragen op. Ook is het spannend om te kijken of je laarzen echt waterdicht zijn.

De wandeling terug gaat over het weiland waar de schapen staan die niet mee konden met de herder en hier vonden de kinderen weer een tópattractie: knuffelschapen. Er werd volop geknuffeld en het was heel moeilijk afscheid nemen. Na een bezoek aan de “oude” schaapskooi weer terug naar de “nieuwe” schaapskooi voor de volgende opdracht. Vragen over de potstal, het verschil tussen hooi en stro, welke beesten/beestjes er nog meer wonen in de schaapskooi en het eten en drinken van de schapen. Vooral het drinken moest ook zelf ervaren worden en sommigen moesten aan den lijve ondervinden hoe dat nu voelt als je met je neus tegen de kraan drukt. Maar schapenneus of mensenneus maakt niet uit: het werkte.

Als afsluiter konden de kinderen met het herdersspel zelf voor herder, hond of kudde spelen. Met een fluitje kreeg de hond orders om de kudde een route af te laten leggen, maar dat blijkt toch moeilijker dan gedacht. Laten we het er maar op houden dat het een georganiseerde chaos was. Maar er was volop plezier en een hoop geblaat.

Nadat iedereen kon vertellen hoe hij/zij de dag had beleefd (eigenlijk was alles heel leuk) hebben we afscheid genomen van deze enthousiast zwaaiende leuke groep, nadat ze ook nog een junior schaapherderdiploma meekregen en een zak wol om in de klas nog iets leuks mee te doen.

Dit was een goed begin van het seizoen en we kijken uit naar de volgende groepen.

Alie Kraal
Vrijwilliger educatie Hoog Buurlo

reageren

geef een reactie

i

Mis geen enkel bericht van dit boswachtersblog