www.boswachtersblog.nl/ Veluwe

De geweidrager zonder gewei…

18 februari 2013 in Veluwe

Afgeworpen hertDe winter is bijna achter de rug en het voorjaar hangt in de lucht. De mannetjes herten, ook wel geweidragers genoemd, lopen weer gebroederlijk bij elkaar. En dat terwijl ze elkaar in de bronstperiode nog te lijf gingen. Wat zijn het toch aparte, bijzondere en vooral indrukwekkende dieren die edelherten.

Als jong mannetje reed ik met mijn fietssie door de Veluwse bossen opzoek naar die edelherten. De spanning van het zoeken en ze elk moment tegen kunnen komen vond ik heerlijk. Zo weet ik nog dat ik fietste op een lange imposante beukenlaan in mijn groene schutkleren. Plotseling hoorde ik wat en ik stopte. Een zestal edelherten stapte de laan op.  Ik stond stil en bewoog niet. Terwijl ik door mijn verrekijker naar ze keek viel me iets op. Het waren mannetjes maar allen hadden geen gewei meer op hun hoofd, behalve de laatste. Die had nog 1 stang op. Ik was verbaasd en keek nog eens goed. Op dat moment gingen de herten er met een korte sprint vandoor en door het aanzetten met de hakken in het zand, verloor het laatste hert zijn rechterstang.

De herten waren weg en midden op de laan lag een eenzame stang, wachtend om opgeraapt te worden. Dit deed ik niet want de toenmalige boswachter van het gebied vertelde mij dat ik geen stangen mee naar huis mocht nemen en ze ook niet mocht zoeken want dan zou ik de herten verstoren. Wat gebeurt er als ik ze verstoor vroeg ik belangstellend. “Dan denderen ze de bosvakken uit en komen de eerste drie weken niet meer terug” zei de boswachter. Ik wist het zeker, ik wilde ze nooit verstoren.

Eenmaal thuis klom ik in de boeken en las dat edelherten elk jaar hun geweien afwerpen en dat een nieuw gewei weer in 4 maanden tijd is volgroeid. Wow wat een geruststelling, want een edelhert zonder gewei is toch eigenlijk maar een kale boel.

Lennard Jasper

Boswachter

reageren

geef een reactie

  • veluwe
    22 februari 2013 om 21:00

    En dan op het randje van het licht weer thuiskomen. Ik was altijd in het bos.

  • Karin Broersma Jasper
    21 februari 2013 om 20:51

    Ik zie je gelijk weer met je crossfiets door het bos rijden, en wij weer bezorgd waar je nou was, want je was toen al zo gefascineerd door het bos en zijn inwoners, je bent volkomen op je plaats!

  • blijejans
    20 februari 2013 om 15:51
  • blijejans
    19 februari 2013 om 15:09

    Mooi Lennard, en wat vreselijk schattig (dat mag ik vast niet zeggen 😉 ) dat je toen, als jochie, zo vastberaden die ene stang hebt laten liggen!

    groet,
    Janske

    • veluwe
      19 februari 2013 om 18:51

      Schattig heh. Was toen al schattig.

i

Mis geen enkel bericht van dit boswachtersblog