www.boswachtersblog.nl/ Vlieland

Hebben jullie die zielige grijze meeuwen al gezien en gehoord?

24 augustus 2017 Boswachter Anke Bruin-Kommerij in Vlieland
Gaat deze het redden?

typische bedelhouding van een eerste jaars meeuw

Hebben jullie die zielige grijze meeuwen al gezien en gehoord? Die meeuwen zijn dit jaar geboren en van voer voorzien door de ouders tot eind juli ongeveer. Vanaf dat moment moeten de jongen op eigen kracht hun eigen voer zien te verzamelen. Niet meer bedelen bij de ouders, maar zelf aan de slag om magen te vullen. Vooral de jongen die als laatste uit de eieren zijn gekomen, moeten hun energie stoppen in eten zoeken. Als ze blijven bedelen, dan gaan ze het niet redden. Ja, natuur kan hard zijn.

Hartverscheurende geluiden zijn nu te horen.

Waar je nu ook komt op Vlieland, ze zijn overal te zien en te horen. Klagelijk piepend achter ouders aan vliegend. Op de grond  zie je ze zielig met de kop gestrekt naar de ouder(s) bedelen om voer. Het heeft geen zin, de ouders voeren niet meer. Laatst zag ik nog een volwassen meeuw een krab neersmijten voor een jong. Het leek alsof de vogel wilde zeggen: “en nu ga je het zelf doen”, vervolgens vloog de volwassen zilvermeeuw weg.

Zielig?

Het is best een zielig gezicht, als de meeuwenouders hun jongen niet meer voeren. Ze verhongeren uiteindelijk en worden weer opgenomen in de natuur. Ze zijn in omvang best al groot, maar wegen haast niets mee. De ouders zijn zeer consequent; ze leveren geen voer meer. Hier is duidelijk sprake van de ‘overleving van de sterksten’, daarmee blijft de soort ook sterk en daar zijn alle beesten mee geholpen. Immers, als 1 meeuwenpaar per jaar 1 jong weet groot te brengen, blijft de soort bestaan en alleen de sterksten overleven.

Wat te doen met deze verzwakte meeuwen?

Komende tijd zullen er weer heel wat zwakke meeuwen bij ons gebracht worden. Dat geeft niks, we zullen ook uitleg geven wat er aan de hand is. Het heeft geen enkele zin, om deze beesten weer terug te brengen in de natuur. Daarmee help je de natuur niet. We zorgen er voor, dat de vogels niet lang te lijden hebben. Meer kunnen we niet doen.

 

reageren

geef een reactie

  • Loes Meijer
    28 augustus 2017 om 12:05

    Wat schrijf je toch grappig over die krab die naar het jong wordt gesmeten, altijd leuk om jouw berichten te lezen…..

  • Guido
    24 augustus 2017 om 23:06

    Niet alleen op Vlieland, ook hier op de Schotse eilanden zijn die geluiden de laatste weken te horen. In oktober, als de toeristen zijn vertrokken, valt de klap pas echt, als er geen restjes meer te snaaien zijn.

i

Mis geen enkel bericht van dit boswachtersblog