www.boswachtersblog.nl/ Biesbosch

Op de koffie bij Hennie

2 maart 2017 Boswachter Jacques van der Neut in Biesbosch

Hennie Kelner woont in het kleine witte huisje naast de Amaliahoeve, in het hart van de Brabantse Biesbosch. Zij is 73 jaar en woont daar zonder de voor ons zo vanzelfsprekende gemakken zoals elektriciteit en water. Op een grauwe dag ga ik bij haar op de koffie.

Geen buren

Kelner heeft de sleutels van het karakteristieke huisje al bijna twintig jaar in haar bezit, maar maakte daar in het begin weinig gebruik van. “Er zaten mensen uit Amsterdam in en geleidelijk leerde ik die beter kennen. Op een gegeven ogenblik stelde ik voor in mijn eigen kajuitbootje te slapen, als zij in het huisje waren, maar daar wilden ze niets van weten. Ik kon daar ook aanschuiven om mee te eten. Op een gegeven ogenblik kwamen die mensen er nog maar zo weinig, dat ik de sleutels kreeg.” Kelner woont er thans permanent, maar heeft zich inmiddels wel in laten schrijven bij de gemeente Drimmelen. “Tja, een mens wordt nu eenmaal ouder en niemand kan in de toekomst kijken en bovendien heb ik dan ook een vast adres.” Kelner heeft geen buren maar voelt zij zich nooit eenzaam? Haar woning is immers uitsluitend over water bereikbaar. “Eenzaamheid bestaat niet, zo’n gevoel maken of kweken mensen zelf. Ik heb trouwens regelmatig aanloop, moet je hier maar eens zien.” Kelner loopt naar haar kast en pakt een grote enveloppe met tientallen kaartjes, brieven en ansichtkaarten. “Dit zijn allemaal reacties van mensen, die hier ooit over de vloer zijn geweest.” Zij woont dan wel geïsoleerd, maar je kunt haar niet bestempelen als mensenschuw. Integendeel, ze praat honderduit, zeker als het over het gemis van buren gaat.

Filter

De schoorsteenmantel staat vol snuisterijen. (foto: Jacques van der Neut)

“Ik ben veel buiten en dan kijk ik om mij heen en dan zie ik bijvoorbeeld een buizerd op een prooi. Een stukje verder loopt een stel reeën. Van de week liep er trouwens nog een ree op een paar meter van mijn raam, het dier graasde op zijn gemak in mijn tuin. In de hoogspanningsmast zit regelmatig een slechtvalk op zijn vaste stek. Dát zijn mijn buren en betere kun je volgens mij niet hebben.” Na al dat gepraat is het tijd voor de koffie. Aangezien er in het huisje geen stromend water is, gaat dat op een aparte manier. “Ik spaar water op dat via mijn dakgoot en een pijp in een grote, betonnen bak sijpelt. Daarop is een filter gemetseld met onderin een laag grind, waardoor het water wordt gefilterd.” Vervolgens demonstreert Kelner haar manier van koffie zetten. Het water kookt zij op butagas en giet dat op losse koffie in een pannetje. In haar woonkamer drinken we de koffie. Door de vele snuisterijen zoals beeldjes van ijsvogels, olielampen, ansichten, kaarsen en een hout- en een oliekachel zitten we in een museumachtig decor. Tekeningen van een man met baard en een vrouw die soep of zoiets uit een kom drinkt trekken mijn aandacht. “Die heb ik zelf gemaakt. Ik heb in mijn leven heel wat getekend.” De tekeningen zijn natuurgetrouw met mooie, stemmige donkere tinten. Ik werk al heel wat jaar in de Biesbosch en kom Kelner regelmatig tegen, maar dit was voor mij een onbekend gegeven. Dan ga ik er weer vandoor. Op mijn terugtocht, nog even langs het nest van de zeearenden. Als ik daar aankom, blijkt het gigantische nest leeg. Jammer. Een volgende keer beter.

reageren

geef een reactie

  • henk rensen
    10 april 2017

    Hallo Jac Wij hebben elkaar ontmoet in de 90er jaren.Toen Dirk Fij nog boswachter op de Dood.IK heb daar toen bevers heen gebracht die daar toen 14 dagen moesten verblijven.
    Ik heb toen overnacht in dat vrijwillers huisje. Die moesten later naar de Geldersepoort gebracht worden.Ik zou nog weleens daar rondkijken,misschien kun jij mij daar weg wijs
    in maken .
    GR.Henk Rensen

  • Adrie Tepas
    6 maart 2017

    Bedankt Jacques voor dit inkijkje in het bijzondere leven van Hennie Kelner. Ik had al eens filmpje over haar bekeken van omroep Drimmelen.

  • Paul Knaapen
    3 maart 2017

    Hallo Jacques Wat een mooi verhaal, ga morgen ook naar Hennie verzamelen bij de Amalia om het Middenveld Kanoroute weer vrij te maken samen met Rob v/d Made en nog 4 anderen van kv de Biesbosch Bevers

  • Jan Blom
    3 maart 2017

    Zat heel mensheid nog maar zo in elkaar, prachtig verhaal

  • Debloudts Walter
    3 maart 2017

    Ik vindt het fijn dat er toch reacties komen,dat doet Jacques zeker plezier en het is toch normaal dat men zijn blog volgt dat men uit beleefdheid eens een reactie plaatst,het zijn Jacques en Thomas welke ons toch steeds op de hoogte houden van het nieuws uit de Biesbosch.Jacques en Thomas tot Binnenkort op de Biesbosch,vanaf dat de camping de knotwilg weer open is ben ik weer vier à vijf dagen per maand op de Biesbosch te vinden voor mijn filmopnames over de Biesbosch,nu mijn derde seizoen,groeten vanuit Belgie

  • Gerd Wellens
    3 maart 2017

    De Hennie zoals ze echt is, een toffe madam en altijd met de voeten op de grond!
    Kijk er, zoals ieder jaar, weer naar uit om ze terug te zien.
    Mooi verhaal Jacques.

  • Thomas van der Es
    3 maart 2017

    Mooi verslag Jacques van een kleurrijke bewoonster! Een update over de zeearenden is hier te zien: https://www.youtube.com/watch?v=rdRABsLPRE0

  • Debloudts Walter
    2 maart 2017

    Ik ben jaloers Jacques,maar ik ga binnenkort ook eens langs Hennie,ik heb nu een tweedehands polyester bootje aangeschaft want met de opblaasbare en mijn fluistermotor is het een risico voor lek varen in de kreken en dan mijn motor in het water.Als Hennie voorbij kwam varen zo relax met haar benen over de rand terwijl ik langs de kant mijn boterhammetje aan het eten was begroeten wij elkaar met een wuivende hand,ik ga de volgende keer bij Hennie mijn boterhammetje opeten,en Jacques nog de groeten van Walter uit Belgie,tot ziens

i

Mis geen enkel bericht van dit boswachtersblog