www.boswachtersblog.nl/ Overijssel

Wereldnieuws

25 maart 2020 Boswachter Ine Nijveld in Overijssel
Kieviten

Kieviten | foto: Sil Schuuring (Staatsbosbeheer)

Elke dag bel ik hem nu even, mijn vader van 92 die nog zelfstandig woont. Ook hij moet binnen blijven en zijn wereld wordt nog kleiner nu er geen bezoek meer mag komen. Ik vertel hem van mijn dagelijkse belevenissen. Geen grote, spectaculaire dingen, maar klein nieuws. Het is wat ik zie en hoor als ik in de natuur ben en dat is nu net wat hem aanspreekt. Zo fijn om dat nog met hem te kunnen delen.

“Goh pap toen ik gister op de heide was heb ik de boomleeuwerik alweer gehoord. Dat typische lu-lu geluid, dat ken je nog wel toch? Een geluid om blij van te worden. En de boompiepertjes lieten zich volop horen en zien. Ze lieten zich weer vanuit de boomtoppen als een parachute naar beneden dwarrelen om vervolgens weer in het topje van een boom te gaan zitten. En ..oh ja en we zijn vorig jaar toch samen naar het Middelveen in Rijssen geweest? Nou de kieviten zijn me daar toch weer druk aan het baltsen. Ware stuntvliegers zijn het, ze buitelen naar beneden en vliegen dan weer stijl omhoog ondertussen luid roepend”. Mijn vader is een echt natuurmens, hij ziet het helemaal voor zich als ik het beschrijf.

Boompieper
Boompieper | Foto: Mark van der Els

“Is het daar nog zo nat Ien? Weet je nog dat we daar de… hoe heet hij ook alweer…. Oh ja de groenpootruiter hebben gezien? Ja pap, dat was mazzel hè”?!

En zo kabbelt het gesprek verder.

Geen Formule 1, geen songfestival, geen evenementen en geen terrasjes of verre reizen. We worden gedwongen om te stoppen met rennen en vliegen. Alles valt stil en wat er overblijft is de basis. De natuur!!! Klein geluk, naast de deur.

De mens mag daar allemaal van genieten. Zo maar. Gratis. Wij boswachters zijn in deze periode druk om te zorgen dat de paden weer begaanbaar zijn. We repareren banken en wassen de welkomstborden. Houdt afstand van elkaar en probeer drukke plekken te ontwijken. Zoek een rustig gebied op, zolang het nog kan of geniet in je achtertuin.

Het mag dan klein nieuws zijn, het nieuws dat ik mijn vader vertel, over de terugkomst van de boomleeuwerik, boompieper en de kievit, maar de vogels wisten wel van hun plek van overwintering op de Balkan, Zuid Europa of zelfs Noord Afrika, op eigen kracht, zonder navigatie over bergen, zee, door storm en regen terug te vliegen. En het is ze gelukt!

Als dat geen wereldnieuws is!!!

reageren

geef een reactie

  • Gerrit Tijhof
    27 maart 2020 om 16:38

    Mooi verhaal Ine,en uuleu bint uut ’t zelfde holt esneen.

    • Ine
      1 april 2020 om 10:16

      Zo is dat Gerrit!

  • machteld
    27 maart 2020 om 10:50

    als iedereen er eens zo over dacht: de natuur ale heelmeester(es), dan zou de wereld een stuk vriendelijker zijn!

    • Ine
      1 april 2020 om 10:17

      Misschien dat we van deze nare periode leren Machteld 🙂

  • Karin In 't Veld
    27 maart 2020 om 08:25

    Mooie blog Ine!
    Het zijn de kleine dingen die het hem doen; zeker in deze bizarre tijd!

    • Ine
      1 april 2020 om 10:18

      Dank je wel Karin 😉

  • Liza van Velzen
    26 maart 2020 om 07:56
    • Ine
      26 maart 2020 om 10:28

      Dank je Liza 🙂

  • Jan Hallink
    26 maart 2020 om 01:53

    Wat een herkenbaar verhaal Ine! Mijn moeder van 86 is vergelijkbaar. Laat haar foto’s zien van al wat leeft in de natuur. Nu even niet omdat we ‘thuis moeten blijven’ Wat zou ik dat graag anders zien! Dat zou wereldnieuws zijn. Hoop dat jou vader dat mee mag maken.
    Groet, ook aan mij oud GEB collega Gerard. Je (schoon)vader.

    • Ine
      26 maart 2020 om 10:35

      Bedankt voor je reactie Jan. Je maakt prachtige natuurfoto’s! Kan je moeder met de computer overweg? Zou je haar foto’s kunnen mailen? Heel veel sterkte en gezondheid gewenst!

  • Wil van Lieshout
    25 maart 2020 om 18:07

    Hallo Ine, wat heerlijk om jouw beleving te lezen. En dat je zo fijn met je vader kan genieten van vogels en natuur. Zelf ben ik dikwijls buiten. Soms op De Sallandse Heuvelrug om te kijken hoe het groen zich ontwikkeld . Een andere keer langs de Regge. Luisteren naar de watervogels en genieten van het ontluiken van noem maar op. Vanmiddag zaten er 14 vogels op mijn dak. Ze gingen tekeer als een gek. Zelf stond ik me een ongeluk te lachen. Er was één vogel alleen. Hij / zij kwam af en toe over de nok om zich aan te melden. Helaas gingen ze te zo te keer dat ie weer razend snel verdween . Steeds weer werd geprobeerd om er bij te mogen. Geen schijn van kans. Prachtig om te zien.

    • Ine
      26 maart 2020 om 10:37

      Hoi Wil. Bedankt voor je reactie en het delen van de belevenissen. Blijf genieten!

  • Roel
    25 maart 2020 om 18:02

    Ine je bent een zonnetje voor ons natuurliefhebbers. Je verhaal doet een mens beseffen wat we in deze tijd binnen handbereik hebben! Zelf geniet ik van het uitzicht op onze bloeiende oude magnolia waarin koolmees en mus zich laten horen. Dank je wel en groeten ook aan je vader, die een geweldige dochter heeft. Roel

    • Ine
      26 maart 2020 om 10:40

      Roel, dank je wel voor je hartverwarmende reactie!

  • Rudolf Houweling
    25 maart 2020 om 17:57

    Wereldnieuws, zeker en dat als gevolg van de scheppende kracht van God, de hemelse Vader, die zorgt!!

    • Ine
      26 maart 2020 om 10:42

      Fijn dat u heeft genoten van mijn blog meneer Houweling.

i

Mis geen enkel bericht van dit boswachtersblog