www.boswachtersblog.nl/ Rottum

‘Hoe is het bij jullie? Over.’

23 juni 2019 Vogelwachters Aaldrik en Nicolette in Rottum
Zwartkopmeeuw

Zwartkopmeeuw. (foto gemaakt door de telelscoop)

Eens in de week hebben we contact met onze collega vogelwachters op Rottumeroog. De laatste weken waren dat Harry Blijleven en Bernard Spaans. Via de marifoon praten we even bij over hoe het gaat, het weer, het wel en wee van de broedvogels op beide eilanden en de bijzondere waarnemingen zoals de volwassen zwartkopmeeuw die hier dinsdag bij ons voor een van de puindammen zat.  

Afgelopen week kwam een van de buren ook letterlijk even een kijkje bij ons nemen. En dan bedoelen we niet Harry of Bernard die even het Schild overzwemmen, maar een van de kleine zilverreigers die op het Zuiderduin broedt, een eiland ten zuiden van Rottumeroog. Hier bevindt zich ook een grote lepelaarkolonie en er broeden aalscholvers, een soort die weer niet op Rottumerplaat broedt.

Kleine zilverreiger.
Kleine zilverreiger. (foto gemaakt door de telescoop).

Een andere leuke broedvogel van ‘Oog’ is de strandplevier. Deze  soort is op de Waddeneilanden zeer schaars en vooral in de Zuid-Hollandse en Zeeuwse Delta te vinden. Maar dan nog blijft het aantal broedgevallen in Nederland beperkt tot zo’n 150 per jaar. Harry en Bernard waren dus ook erg blij dat ze drie broedparen konden ‘opschrijven’. We hebben ons hier op Rottumerplaat helemaal suf gezocht bij de schelpenstrandjes, maar helaas geen strandplevieren kunnen vinden.

Rottumeroog
Op Rottumeroog is inmiddels heel veel troep van het strand gehaald. (foto Harry Blijleven).

De vogelwachters op Oog zijn, net als wij, ook voortdurend in de weer met het opruimen van afval. Omdat het eiland kleiner is, is het iets makkelijker om het vuil meteen mee naar de behuizing te nemen. De uithoeken op Rottumerplaat zijn circa drie tot vier kilometer van de behuizing verwijderd en zwaardere dingen moeten wij later met de tractor of de wadkar ophalen. Bernard en Harry en hun voorgangers hebben in de afgelopen weken al bijna tien bigbags kunnen vullen. Toch wel een trieste score.

Leven en dood bij de zeehonden

Wat ook triest is, zijn de dode zeehonden die we nu regelmatig vinden. In juni worden de jongen van de gewone zeehonden geboren en niet elke bevalling loopt goed af. De kolonie op Rottumerplaat bevindt zich op de oostpunt, zo’n twee kilometer verwijderd van onze uitkijktoren.  Met de telescoop kunnen we de verrichtingen van de zeehonden goed volgen. We zien dat er de afgelopen weken tientallen jongen zijn geboren. Het is een prachtig gezicht hoe de moeders met hun jongen in de ondiepe geul de eerste zwemoefeningen doen. Maar af en toe gaat het dus ook mis en spoelt een volwassen zeehond of een pup aan op het strand. Vooral de grote mantelmeeuwen en soms een zeearend profiteren daar dan weer van. Het is verbazend hoe snel zo’n groot dier dan weer verdwenen is.

Dode zeehond.
Dode zeehond in de branding. Een akelig gezicht, maar voor veel aasetende vogels weer een zegen.

Ondertussen moeten wij ons steeds meer verdedigen tegen de venijnige aanvallen van de meeuwen. We lopen al sinds het begin van ons verblijf zoveel mogelijk dezelfde routes in de hoop dat de vogels daar een beetje aan zouden wennen. En daar leek het ook op, maar nu er overal jongen zijn is de verhouding aardig verslechterd. Vooral de zilvermeeuwen op de Stuifdijk proberen ons met duikvluchten te intimideren en Nicolette kreeg deze week zelfs een tik van een vleugel.

Meeuwen.
Meeuwen boven de Stuifdijk zijn het niet eens met onze aanwezigheid.

Bij de scholeksters die we volgen komen ook steeds meer nesten uit. Het is boeiend om te zien hoe het gedrag van deze vogels dan weer verandert. Van het paar dat het dichtst bij de behuizing broedt (30 meter) en die zich steeds nogal stiekem gedroeg, komt het mannetje sinds zijn jongen uit het ei zijn gekropen geregeld even op de rand van de loods zitten om te kijken wat wij aan het doen zijn. Als we gewoon op ons bankje voor ons huis zitten is er niets aan de hand, maar zodra we richting het duin lopen, begint hij te alarmeren. We zouden graag weten wat hij tegen zijn partner en jongen ‘zegt’ en hopen maar dat wij er een beetje goed vanaf komen.

Scholekster.
Scholekster BLG-WNG9 komt nu geregeld even kijken of we niet te dicht in de buurt komen.

Het gedrag van de vogels hier op het eiland is wat ons het meest fascineert. We kunnen eindeloos kijken naar hoe de sterns met hun jongen omgaan en ze voortdurend volstoppen met visjes die bijna groter zijn dan de kuikens zelf. Of hoe de jonge kokmeeuwen vol bravoure aan de wandel gaan en het luide geschreeuw van de ouders negeren totdat ze bijna letterlijk bij de lurven worden gegrepen. Hoe de zilvermeeuwen steeds weer proberen een zwak punt in de verdediging van de sternkolonie te vinden, maar ook hoe de sterns op hun beurt georganiseerde vluchten lijken te houden om te laten zien met hoeveel ze zijn. De meeuwen schreeuwen het soms uit als ze op de huid worden gezeten door zo’n horde noordse sterns. Of hoe bij een naderend onweer de sterns tientallen minuten luid roepend boven de puindammen vliegen. We hebben geen idee waarom ze dat doen, maar het is hoe dan ook prachtig om te zien. We voelen ons nog steeds bevoorrecht dat we dit alles een seizoen van zo dichtbij mee mogen maken.

Sterns
Sterns in naderend onweer.

Aaldrik Pot & Nicolette Branderhorst
Vogelwachters Rottumerplaat 2019

reageren

geef een reactie

  • Meindert
    25 juni 2019 om 20:01

    Wat weer een prachtige foto van de lucht met die sterns daar op. Was dit van af de toren? Heeft het water nog nesten vernield of zijn ze veilig voor het water. Nog wat van de buizerds gezien of is het broeden mislukt. Nog even volhouden, maar met deze week zit dat wel goed. Het hout wil zo wel drogen voor de kachel. Welke vogels kun je nog verwachten nu. Gr. Meindert.

    • Vogelwachters Aaldrik en Nicolette
      25 juni 2019 om 21:42

      Hoi Meidert, de foto van de sterns is inderdaad vanaf de toren genomen. Het laatste hoog water was met de juiste windrichting dus is het water niet zo hoog opgestuwd. Dus vooralsnog gelukkig geen extra weggespoelde nesten. Helaas zijn broedsels van beide buizerds die nog op eieren zaten een paar weken terug mislukt. Het stookhout is nu bijna kurkdroog; de HVP-tellers zullen er in het najaar lekker warmpjes bijzitten. Dat laatste doen wij nu overigens ook met deze tropische temperaturen… De eerste grote lijster is alweer terug en we worden omringd door groepjes jonge spreeuwen. Groetjes van ons allebei

  • Theo Zuur
    24 juni 2019 om 14:16

    Zeehondencentrum Pieterburen

    Zondag 23-6-2019 22.30 uur heb ik een huiler vanaf de kwelder naar de gracht (struiken) achter “Het Haiderhoes” (vakantiehuisje aan de dijk) gebracht. Noordpolderzijl 1 km.langs de dijk naar het oosten.

    Jullie zullen de huiler wel regelrecht naar de ouders brengen.

    Beste Theo Zuur,

    Bedankt voor de melding. We zijn gisternacht en vanochtend gaan kijken en hebben gezocht naar de pup maar hebben we niks aangetroffen. Het beste zou aan de voet van de dijk zijn (buitendijks) om ze daar te laten liggen zodat we ze wat makkelijker kunnen vinden, anders gaan ze via de kanalen rondstruinen tussen de weilanden.

    Met vriendelijke groet,

    Michael Bakker Paiva
    Strandingscoördinator

    https://www.airbnb.nl/rooms/20083758?adults=1&children=0&infants=0&source_impression_id=p3_1561329064_ihgcHkUsaes1u%2FrJ

  • Ton
    24 juni 2019 om 11:25

    Heel leuk om het een en ander te lezen over” Plaat” waar ik vele jaren met plezier het eiland heb mogen bewaken.

    • Vogelwachters Aaldrik en Nicolette
      24 juni 2019 om 16:38

      Dank voor de reactie en wat leuk dat wij via deze weg de plezierige herinneringen weer kunnen laten herleven.

  • Ed & Rinske
    24 juni 2019 om 10:40

    Hoi Aaldrik & Nicolette,
    Het is weer een schitterend bericht. Bedankt en veel plezier verder!

    • Theo zuur
      24 juni 2019 om 10:57

      Het zou prachtig zijn als jullie als natuurwachters van het maken van blog’s op internet een gewoonte zouden maken, zo krijgt een ieder die hierin geïnteresseerd is, ook wat mee van het wel en wee van Rottumeroog/Rottumerplaat.

      Theo Zuur > Every body is NATURE. NATUUR is me!

    • Vogelwachters Aaldrik en Nicolette
      24 juni 2019 om 16:34

      Dag Ed en Rinske, wat fijn dat de verslaggeving weer in de smaak valt. Hartelijke groeten en tot een volgend blog!

    • Marion van Voorst
      24 juni 2019 om 21:15

      Oei, jullie moeten misschien maar helmen op in deze tijd van overbeschermende oudervogels. Zo nu en dan zie ik een van vroeger bekende naam voorbij komen (zoals Bernard Spaans) van mensen die ik uit mijn Jeugdbondstijd (NJN) kende. Ook wel erg leuk.

    • Vogelwachters Aaldrik en Nicolette
      25 juni 2019 om 21:23

      Hoi Marion, dank voor de tip! Meestal hebben we een tak vast die wat langer is dan wijzelf zijn. Dat punt is dan dus hoger dan wij zijn en dus het mikpunt van de vogel en dat werkt eigenlijk prima. Leuk dat er voor jou ook nog ‘bekenden’ voorbij komen. Hartelijke groeten!

i

Mis geen enkel bericht van dit boswachtersblog