www.boswachtersblog.nl/ Groningen

De das is terug in het Westerkwartier

3 maart 2017 Boswachter Marieke de Boer in Groningen

De das is het grootste landroofdier van Nederland. Een sprookjesachtig dier met zijn fraaie zwart/wit getekende kop. De das leeft ook in de bossen en bosjes van het Westerkwartier. Helaas heb ik er nog nooit één gezien. Dankzij een cameraval kunnen we ze zien!

Dassen toen en nu
Als redder in nood of trouwe vriend komt de das in menig sprookjesverhaal voor. Helaas was het leven van de das niet altijd sprookjesachtig. Dassenvervolging werd een gruwelijk volksvermaak. Honderden burchten zijn leeggehaald, de gevangen dassen verminkt en daarna voor de honden gegooid. Tot achter in de twintigste eeuw zijn burchten vernield, clans vergiftigd of in strikken gevangen. Op twee plekken in Drenthe na was de das verdwenen uit Noord-Nederland. Inmiddels is de das al meer dan zestig jaar bij wet beschermd. En dat heeft tot een opmerkelijk herstel geleid. Dat heeft ook een keerzijde: tegenwoordig is de das helaas regelmatig een verkeersslachtoffer.

Dassen in het Westerkwartier
Ook in het Westerkwartier komen sinds een jaar of tien weer dassen voor. Westerkwartier kenmerkt zich door haar afwisselende landschap. Bos, heide, graslanden en houtsingels. Dit vormt de ideale leefomgeving voor een das. Bossen van 1 ha of meer bieden voldoende ‘ruimte’ voor een das om zich te vestigen. En die zijn er in het Westerkwartier zeker. De graslanden zijn ideaal voor voedsel: hier kan de das zich te goed doen aan regenwormen. De houtsingels vormen een verbinding tussen de burchten in het bos en het ‘restaurant’ in de graslanden. In de periode februari-maart hebben dassen de eerste jongen gekregen of staan op het punt om ze te krijgen. De komende weken moet duidelijk worden hoeveel jongen er zijn.

Hoe herken ik een das?
Officieel is de das een roofdier, een vleesetend zoogdier. Hoewel dit dreigend klinkt, stelt het in werkelijkheid weinig voor. Dassen eten vooral wormen. Maar de das is wel een van de weinige dieren die een egel aan kan! De meeste dieren komen niet door de egelstekels heen, een das wel, met zijn sterke klauwen. Voor Nederlandse begrippen is de das een groot dier. De das is een sterk, gedrongen gebouwd dier, met sterke poten. De lichaamsbouw een das is vergelijkbaar met een bruine beer. Ook zijn manier van lopen. Het is een schuw dier, dat teruggetrokken leeft. Een das laat zich niet snel zien. Ga dan ook niet speuren rondom een dassenburcht maar laat de das met rust. Toch kun je de aanwezigheid van een dassenfamilie wel vaststellen, als je weet waar je op moet letten. De burchten zijn een architectonisch kunstwerk, met verschillende gangenstelsels, ruimtes en ingangen. Het is indrukwekkend om te zien hoe groot een dassenburcht kan zijn. Soms herken je haarplukken van een das, aan bijvoorbeeld prikkeldraad. De haarplukken zijn bruin en grijs van kleur. De pootafdrukken kenmerken zich door vijf duidelijke tenen. Een aan de achterzijde, twee opzij en twee aan de voorzijde.

Dassen in beeld
Bert Jan, één van onze vrijwilligers heeft in het Westerkwartier een cameraval geplaatst. Dit levert unieke beelden op van de dassen in ‘ons’ gebied. Persoonlijk hoop ik er wel eens één in het ‘echt’ te zien. Voor nu moet ik het doen met de beelden. Op de film zie je een paar dassen bij hun burcht. Ze spelen met elkaar, en paren zelfs! Wie weet zijn er jonge dassen op komst!

Open hier de link om de beelden te zien!

 

Boswachter Marieke

reageren

geef een reactie

i

Mis geen enkel bericht van dit boswachtersblog