www.boswachtersblog.nl/ Vlieland

Sinagote, het verhaal van één lepelaar.

30 maart 2021 Boswachter Anke Bruin-Kommerij in Vlieland
Sinagote

Sinagote in volle glorie in de 1e Kroon’s Polders op Vlieland.(Bron: Peter de Boer)

Eén lepelaar, één vogelleven, één trekroute. Theunis Piersma en Petra de Goeij van de Rijksuniversiteit Groningen, Willem Bouten van de Universiteit van Amsterdam en collega Carl Zuhorn van Staatsbosbeheer Vlieland volgen sinds 2006 de trekbewegingen en observeerden het gedrag van Sinagote, een gezenderde lepelaarvrouw. Ze schreven zelf een boek over hun bevindingen, dat op 8 april verschijnt.
Een blog van de auteurs van het boek!

Wie is Sinagote?

Sinagote is vernoemd naar de Bretonse naam van het dorp waar ze ieder najaar heen trekt. Het dorp heet ‘Sina’ en ‘gote’ betekent ‘meisje van’. Sinagote kroop in mei 2006 uit het ei in de Oude Huizenvallei op Vlieland. Net als vele andere lepelaars kreeg ze kleurringen om haar poten. In 2013 werd ze opnieuw gevangen, nu als broedvogel op de Oostkwelder van Schiermonnikoog in het kader van het Waddenfondsproject ‘Metawad’. Naast een set nieuwe ringen kreeg ze een zender op haar rug. Na drie broedpogingen op Schiermonnikoog keerde de lepelaar terug op Vlieland waar ze in mei 2014 gespot werd door een stagiair van Staatsbosbeheer. Hopelijk zal ze ook in 2021 terugkeren op Vlieland om te broeden.

Zender

De zender die Sinagote op haar rug kreeg, is gemaakt door de Universiteit van Amsterdam. Sinds mei 2013 wordt iedere tien minuten nauwkeurig gemeten waar de lepelaar is, wat ze op dat moment doet en (mocht ze vliegen) hoe hoog ze vliegt. De zender slaat de gegevens op tot ze naar speciale ontvangers doorgezonden kunnen worden. Zonnepaneeltjes op de zender zorgen voor de energie.

Maar de zender meet natuurlijk alleen wat Sinagote doet; die registreert niet met wie ze dat doet, in welk gezelschap ze verkeert, of er eieren of kuikens in haar nest liggen, en of de lepelaar alleen of in een groep foerageert. Deze gegevens komen nog steeds van observaties uit het veld. Sinagote is vaak gezien, vooral op Vlieland, waarbij er veel gegevens zijn verzameld. Zo is het mogelijk voor de schrijvers van het boek om een goed beeld van het rijke leven van deze trekvogel te schetsen.

lepelaar
Sinagote en man verkennen de mogelijke broedplekken op Vlieland. (Bron: Ilse Cameron)

Trek

Zo trekt deze lepelaar iedere nazomer naar Séné in Zuid-Bretagne. Daar, in de Golf van Morbihan, deelt ze de wadplaten met dezelfde rotganzen die ze later in het jaar op Vlieland weer zal tegenkomen. In de loop van de winter verhuist ze altijd naar de zoutwinningspolders bij het dorp Guérande, een kilometer of vijftig ten zuidoosten van Séné. En de laatste weken voor de trek naar Nederland verblijft de lepelaar in een gebied met overstroomde graslanden langs de Loire. Daar zorgt het eten van rode rivierkreeften voor genoeg trekvet. De helft van het jaar zit ze in Frankrijk, de andere helft in Nederland.

Sinagote met kuiken
Samen met haar nakomeling foerageert Sinagote in de geul bij Lange Paal. (foto Michiel Muller)

Kennis over de lepelaar

Al deze zendergegevens en observaties van Sinagote en vele andere lepelaars maken dat we nu meer weten over het intense sociale leven van lepelaars. Over de manier waarop ze vlak voor de trek met elkaar praten, over de manier waarop ze zowel overdag als ’s nachts kunnen trekken en welke hoge vliegsnelheden ze kunnen halen. Maar ook over het terreingebruik, en dat de lepelaar bijvoorbeeld na de aanpassingen van het zoetwaterbeheer de Kroon’s Polder veel intensiever is gaan gebruiken als foerageergebied.

De lepelaar blijkt ons veel te vertellen en het boek opent een wereld die tot nu toe gesloten was. Het boek ‘Sinagote. Het levensverhaal van een lepelaar’ verschijnt op 8 april bij Noordboek Natuur. https://www.bornmeer.nl/winkel/sinagote/

Tekst: Theunis Piersma (RUG, NIOZ, Global Flyway Network), Petra de Goeij (RUG, Werkgroep Lepelaar), Willem Bouten (UvA) en Carl Zuhorn (Staatsbosbeheer, Werkgroep Lepelaar)
Foto’s: Peter de Boer; Michiel Muller; Ilse Cameron

 

 

reageren

geef een reactie

  • Ria
    23 april 2021 om 07:12

    En toen hoorde ik Vlieland – Lepelaar met een Bretonse naam en was ik meteen geraakt.
    Mijn verslaving aan dit eiland is en blijft!!!
    Misschien kan ik dit jaar iets regelen!!!

  • M&P
    31 maart 2021 om 19:27

    Prachtig, de lepelaars, al op 26 februari zagen we in de tweede Kroons’ polder vier lepelaars. Nog nooit zo vroeg lepelaars gezien op Vlieland. We hopen er dit jaar nog veel te zien!

  • Annemarie
    30 maart 2021 om 18:20

    Wat fijn,het nieuws over de lepelaar en alle andere wetenswaardigheden,goed of niet goed,over Vlieland☺️
    Hoop dit jaar weer eens naar Vlieland te komen op lange Paal,als t niet te druk is en corona beperkingen het toelaten,ik denk altijd aan Vlieland en mooie tijden,dank voor blog,geweldige boswachters,!!tot ziens🍀❤️

i

Mis geen enkel bericht van dit boswachtersblog